Ellerin Yoktur

bazen hayat boş bir odaya benzer
zemini betondur içinde kimse yoktur
girersin içeri hoş geldin diyen yoktur
zaten gidecek başka bir yerin yoktur
yorgun argın uyumak istersin hemen
yattığın yer betondur şeklin cenindir
yeni bir güne uyanmaktır tüm ümidin
oysa hayat sana yeni şekil çizmiştir
kedisindir kuyruğunda tenekeler olan
elinden geleni yapmak istersin de
ellerin yoktur tutunacağın dal yoktur