Kimsecikler bilmez, ama ne güzeldir
Saksılarında umut biten o pencere
Niye bakarım balkonlara anlamazlar
Hazan-Bahar tüm eksik sabahlar
Göremezler ellerini, sesini duyamazlar
Huzur, kokusu saçlarının ellerime sinen
Yasladığında başını omzuma aniden
Kirpiklerine komşu bir ışıltıdır gider
Esrik bir tebessümdür yüzüne inen
Hüsranları örseleyen, sevilen, en sevilen...
