]
Birincisi...
O nazik, o narin adam.
Haberi bile yoktu aşkımdan.
İkincisi sessizce gelip geçti.
Ancak gittiğinde anlamıştım onu sevdiğimi.
Üçüncüsü haşindi o zamanlar olduğum gibi.
Kavgayla ve yumruklarla severdik birbirimizi.
Dördüncüsünün siliktir kalbimdeki izi.
Beşincisi bir hayaldi.
Sadece o bildi yüreğimi.
Altıncısı da kağıt ve mürekkepten ibaretti.
Mükemmeldi.
Dürüst, çıkarcı ve bencildi.
Yedincisi, sessizdi.
Sessizliğime seslenirdi.
ve paylaşırdık biz onunla sessizliği.
Susarak severdik birbirimizi.
En dokunulmaz şeydi aramızdaki.
Altıncısı Ehlikeyf biriydi.
En büyük hayalim,
Denizin kıyısında, alaturka bir müzikle,
dinlemekti soluğunu, göğsüne başımı koyup dalgayla karışan.
Ve koklamaktı nefesini, anason kokan.
Anason kokusunu sadece onun hayali bana sevdirebildi.
Oysa o tüm bunlardan bihaberdi.
Yedincisi...
Onu sevdim mi ki?
Dost muydu, sevgili miydi?
Kalbimdeki karmaşanın cismiydi.
Sekizinci gereksiz bir idealdi.
Dokuzuncu...
Önce mutluluktu,
Sonra, suskunluğuyla ezip tüketen,
Kıran ve engelleyen
Ve utandırıp küçülten bir mutsuzluk oldu.
erişilmez ve gizliydi.
İlkinden bile önceydi.
Önce hayranlık,
Sonra aşk, sonra merak.
Önce hepsinden yakın,
Sonra hepsinden ırak.
Önce zararsız bir zafer,
Sonra hoyrat bir yenilgi...
