Gülüşlerine isabet ediyor tek tek kurşunlar,
Ama inatla yaşatıyor içindeki mutluluğu,
Gözyaşlarıyla temizliyor dil yaralarını,
Acısını gömüyor sessizce derinlerine.
Söz bohçasında, kullanamadığı bütün kelimeler,
Katlanılamayacaklar bile intizamlı harf harf,
Bekletiyor ceviz sandığındaki çeyizleri gibi,
Kim bilir belki serecek belki de seslenecek.
Aysel AKSÜMER
