Demek duvarlarımın neden bu kadar yüksek ve sağlam olduğunu olduğunu merak ediyorsun...

Bizim doğrularımızı sevmedi, hatta onlardan nefret etti. Kendi doğrularına inandı ama o hep yanıldı.

Düş peşinden gitti / Acı çekmeye devam etti / Düş

Hepimiz mahkumuz!

Bir türlü sonu gelmeyen pkk terörürü yine kendini gösterme derdine düştü.

Ülkemizde sanat, geçmiş senelere kıyasla daha iyi bir noktada. Fazla karamsar bakmayı kesip, biraz etrafımıza bakarsak bunu görmek çok güç değil.

Peşmergeler kapımızda, genelkurmay başkanı Kuzey Irak'a girilmesi gerektiğini açık açık söylüyor, tüm dünyanın gözü Türkiye'nin atacağı adımda, başbakan? Medyayla kedi-fare oyununu oynamakta. Sonsuz ve gereksiz ertelemelerde yaşıyoruz sanki.

Saniyelik kararlar daha sonraları insanların 'kader' diyerek arkasına sığındıklarını yaratıyorlar sanırım.

Orta Doğu'nun bitmek bilmeyen çilesi...

İkimiz de uyumsuzduk ve bu dünyadan değildik. Evet bir başka dünyadandık biz ama yine de dünyalarımız farklıydı. Birleştiremedik, ortada buluşmayı beceremedik.

Bazen çok mu abartıyoruz kendi kendimizi kandırma olayını? Yoksa bu gerçekten de mutlu olabilmek için gerekli mi? Mutluluğu ararken ortaya çıkıveren bir şey mi bu? Sığınılacak son şey mi yalanlarımız? Yoksa sahip olduğumuz tek şey mi?

Çok yakında etrafta hiç 'disconnectus erectus' türünün örneklerini göremeyeceğiz. Yabancılaşma mağduru insan sayısı azalıyor. Sanki herkes er ya da geç pes edip sisteme giriyor istese de, istemese de. Sanki uyumsuzların hepsi intiharı seçiyor veya deliklerinden çıkmıyor, çıkamıyorlar. Nesilleri mi tükeniyor acaba? Fakat her şeye rağmen etrafımızda görebildiğimiz bazı