"Yazar olmak, hayatı bir şaka gibi gören ve sonra o şakayı ciddiye alan bir meslektir." - Terry Pratchett"
"Yazar olmak, hayatı bir şaka gibi gören ve sonra o şakayı ciddiye alan bir meslektir." - Terry Pratchett"
Biraz öteden acayip bir gümbürtü başladı, davullar trampetler, haykırışlar. Bu zavallı üç kızın çaldığı gürültüde kaynıyor. Gürültüye gittim. İstanbul Percussion bilmem ne grubuymuş. Of, ne iştahla çalıyorlar görmeliydiniz.
Mayısın altıncı gecesi yaralandım (\*) / Sekiz yerimden / Yaranın
Bütün birlikler birbirine girmişti / Kim nereden belli değildi /
TRT bunun gibi birçok sanatçıya, müzisyene yasak uyguladı. Hele bir tanesi var ki ibrettir. Bir türk batı müziği şeklinde söylenen ‘Sultan-ı Yegâh’ta geçen ‘ı’ harfi ‘i’ olacakmış. Bu nedenle tek kanal radyoda ve tek kanal TV’de yayınlanmıyordu.
Akıl fikir bağışla Tanrım... Bu konuda imza kampanyası başlatılsın... Biz kobay değiliz... Tv kanalları hergün yayın yapsın... Bu kabul edilir şey değil... Bunlar insanların GDO yönetmeliğine gösterdiği tepkilerden seçmeler.
Bu ateşi ve kötüye gidişi ancak Türk ve Kürt aydınları durdurabilir.
Bütün İngiliz mezarlıklarında İngilizce ve Türkçe açıklama var. Ayrıca yarımadada nerede bulunduğunuzu gösteren bir işaret var. Bunları kıskanmamak elde değil. Neden bunları bir yapmayız da onlara bırakırız anlamıyorum.
Atatürk’ün ordu ile ilgili ilkesini bilirsiniz. Ordu ne olursa olsun siyasete girmeyecek, bulaşmayacak.
Herşeye para gözüyle bakmayalım, tarihi değerlerimize sahip çıkalım ve onları küçümsemeyelim. Bunun yaşamsal önemi vardır.
Zamanda Yolculuk mümkünse geçmiş değiştirilebilir.
Mimar Sedefkar Mehmet Ağa'nın kemiklerini sızlatıyoruz.
Demek bütün bunları eşitleyebilmemiz için bizim de Manş denizini iki ucundan kesip Londra’yı almak üzere Thames nehri ağzına asker çıkarmamız lazım. Tabi şehitler olacak. Yenmek yenilmek önemli değil. Sonradan gidip İngiliz hükümetine “Biz buraya şehitlik yapmak istiyoruz ve ayrıca hak iddia ediyoruz” diyeceğiz. Bakalım razı olurlar mı.
Bu işlerle ilgilenen çok fazla insan olmadığı için kendi reklamımı kendim yapıyorum. Aferin bana.
Kuzey Irak Kürtleri ile Türkiye'nin ortak çıkarları var. Bütün sorun gerçeği görebilmekte.
İlkokul iki veya üçüncü sınıftaydım. Okumayı öğrenmiştim. İlk heveslerimden biri, her çocuk gibi resimli kovboy kitapları okumaktı.
Yazmayı seviyorum. Bir tümce, bir satır, bir sözcük yazıp altına tarihi atınca onu zaman içine hapsetmiş gibi oluyorum. Ya da akıp giden zamanı durdurmuş gibi... Bir fotoğraf, dondurulmuş bir film karesi gibi. Her okuduğunuzda orada oluyorlar ve neredeyse her zaman aynı tadı veriyorlar. Siz de yazın, zamanı durdurun, göreceksiniz, başaracaksınız.
...
Savaş cinayettir. Savaş olursa pozitif edebiyat olmaz. Yurdumuz insanları ölenlerin ardından ağıt yakmayı edebiyat olarak kabullenmiş. Yazgımız bu olmasın. Biz demiştik demeyelim. Yaşam, her geçen gün, bir daha elde edemeyeceğimiz, dolarla, altınla ölçülemeyecek bir değer. (Ancak başkaları için değeri olmayabilir.) Nazım Hikmet’in 25 Cent şiiri gerçek olmasın. Yaşamı ıskalamayın ve onun hakkını verin. Başkalarının da sizin yaşamınızı harcamasına izin vermeyin. Çünkü o bir tanedir.
Sevgisizlik öldürür. Karşımıza bazen bir kedi yavrusunun ölümüne aldırmamak, bazen savaşa –yani ölüme- asker göndermek biçiminde çıkar. Nasıl oluyor da çoğunlukla siyasi yazılar yazarken bakıyorsunuz bir kedi yavrusu için şiir yazabiliyorum. Kimileri bu davranışımı yadırgıyor. Leonardo da Vinci’nin ‘Connessione’ prensibine göre her şey birbiriyle ilintilidir. Buna göre Çin’de kanatlarını çırpan bir kelebek İtalya’da bir fırtınaya neden olur. Ya da tam tersi. İtalya’daki bir fırtınanın nedeni Çin’de kantlarını çırpan bir kelebek olabilir.
Bu düşünceden hareketle biliyorum ki sevgisizlik bir gün döner, dolaşır, kaynağına geri gelir.
"Düşünüyorum, peki neden yazmıyorum?" dedim, işte böyle oldu..
1955 yılında Antakya'da doğmuşum. Mesleğim mimarlıktır. Ancak pek söz etmem ama astronomi ve sosyolojiyi de oldukça iyi bilirim. 1975 de Kabataş Erkek Lisesini, 1982 de ODTÜ Mimarlık fakültesini bitirdim. İngilizce, biraz İtalyanca ve biraz Rusça blirim. Yayınlanmamış kitaplarım:
İnceleme:
Dünyalı Olmak, Türkiyeli Olmak.
Bilim-Kurgu Öykü-Roman:
Göçmen Kelebekler
Küreselleşme 1. Kıyamet
Kör Nokta 2. Kıyamet
Dünyaya Dönüş
Bilimsel:
Perspektif Sanatı
Mimarın Elektronik Verileri .
Öykü-Roman
Kara Hattat
Ayrıca kısa öyküler, şiirler yazdım, besteler yaptım.
Yazmaya ortaokulda iken başladım. Lisede daha farklı bir şeyler oldu. Bir değişimdi. Değişim sürüyor.
Kadıköy/İstanbul
Düşünüyorum, peki neden yazmıyorum dedim, işte böyle oldu..
Herşeyden ve herkesten etkilenirim. Ama isim gerekliyse, Ömer Seyfettin, Orhan Veli Kanık, Tolstoy ilk aklıma gelenler.
Daha onun için uzun bir yol var.
http://freepages.books.rootsweb.com/~robcol73/Sahaflar/sahaflar_00.html
http://www20.brinkster.com/imgenet/deneme/default.asp
Zülfü Livaneli
