Gömleğinin kokusunu
Yakup''tan öte
Kim duyar Yusuf''um
Göklere şahlansa insanlar
Nerden bilsinler senin sırrını
Kokuna hasret kalmadıkça
söyle...
Yakup''tan öte
Kim anlar seni Yusuf''um
Yanıyorken ayrılıkla bağrı
Ağlamaktan gözleri karardı
Yokluğun canını çok acıttı
Gömleğinin bir parçasına
söyle...
Yakup''tan öte,
Kim muhtaç Yusuf''um
Hiç umudunu yitirmedi
Mecnun misali seni bekledi
Bir nefeslik kokun
Gözlerine merhemdi
Gömleğinin kokusunu
söyle...
Yakup''tan öte
Kim duyar Yusuf''um
Kokun Yakup''u mestetmekde
Kalbden kalbe aşkın sinmekte
Sen rabbimi zikrettikçe
Gömleğinin bir zeyliyle
tesbih tesbih sabrı çeken
söyle...
Yakup''tan öte,
Kim!..kim olur Yusuf''um...
