Yorgunum...

Çaresiz yanlızlığımızda..
Masada hep bir eksik.
Bir kaşık bazen, bazen bir insan...
Ve bir sabah uyandığında,
Yanlızlığa bakmak boş boş,
Yüzündeki çizgiler,
Dününde ki anılar kalmış gözlerinde,
Koştuğum sokaklar bile eskimiş.
Yorgunum.
Eskimiş nefesim.
Yorgunum...