Gözlerimi kapadım baktım güneşe
Yapayalnızdı güneşi gördüm
Yürüdüm yalnızlığına ortak olmaya
Ya da yalnızlığını sonlandırmaya
Gözümü açtım
Kumsala vuran dalga sesi
Denizin üzerinde ışıltılı bir yol
Dönüp arkama baktım
Hiçbir iz yok
Göremedim kendi ayak izlerimdeki gerçekliği
Önüme baktım
Yokluğumu gördüm
Etrafımın yoksulluğunu…
Kımıldayışımı gördüm
O gizemli yoldaki son ışıltıyla yok oluşumu gördüm
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
