Yazmak
Çoğu kez bu sözü duygularıma tercüme ettiğimde nedense birçok çelişen durumla karşılaşıyorum yüreğim aklımdan derbeder olmuşken cesaretim hepsinden beter oluyor nedeni bilinmez ama insan yazmaktan korkmamalı o güzel ruhunun mütercimin de ustalaşmış , ruhunun enginlerini o taşan ırmakları o sonsuz duygu selinin dilini çözmeli ki anlamaktan çok anlaşılsın
Oysa şimdi ne anlamayı ne anlaşılmayı umursamadan sadece yaşıyoruz benim korkumsa burada başlıyor. Bir insanı tanımak yazmaktan daha kolayken artık yazarken bile tanıyamıyoruz ..
Ne zaman böylesi bencillikle kaplandı ki etrafımız daha birkaç asır önce kalplerimizi titreten o güzel insanlardan ne kaldı ?
Doğru ya ! kalanda kalmadı .
Ne güzelmiş aslında Fazılın ilahi aşkı ne özgürmüş sözleri tutsak değilmiş Mevlana !Kimse bugünkü kadar sağır değilmiş sessiz sessiz yaşamamış işte tamda bugünkü kadar dibine vurulmamış çığlıkların bir çıt bile çıkarmadan Derin derin düşüncelere dalarken gözlerinin gördükleriyle geçmemiş yüreğinden kötülük , korku , hırs ,sessizlik geçmemiş işte tamda bugünkü kadar
Bir yol olsa tükenmeden tüketmeden geriye kurtaracak sessizlik bile kalmadan bir yol olsa küçücük yüreğimizin bir gün duracağını unutturmayan tek bir yol bulsak kim gelir..
Gelen nasıl gelir ne getirir ya da neyi kaldıysa işte
Sahi bir avuç insan birikir mi dersin?
boşluklarımızı doldurmaya ..
