Karanlık mıdır sensizlik mi
Nedir beni korkutan
Gecenin rengi şafağa söktüğünde
Hala uyumuyorum
Günlerdir olduğu gibi
Ve sevmiyorum artık seni
Üzgünüm...
Benim sevdiğim sensizlikmiş
Ve benim bitmez umutsuzluğum.
Ne acıdır ki benim
Tükenmez bencilliğim.
Ey ömrümden geçmiş kişiler
Sizin nefretinizdir beni büyüten
Ve iki damla gözyaşı
Geride kalan...
Sevdiğimi sandığım tüm güzeller
Eğer bu yaz da ölmemişsem
Ne yazık bana................
KİTAP İZLERİ
Kendi Işığına Yürü
M. Kemal Sayar
Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku
