Yalnızlık vurgun olmuş
Yüreğime.
Sürgün geçen akşamlarda
Arar olmuşum
Seni yine.
Ağlıyorum kaderime
Boğulmuşum
Yalnızlığın pençesinde.
Ömrümden birgün daha
Tükenmekde.
Kapımı çalanlar
Dönmemekde.
Yitirilen zamanlarda
Bir kır daha
Düştü saçlarıma.
Yaşlı gözlerim
Titreyen bacaklarım
Boş odalarda
Seni aramakda.
Terliklerin yatağımın
Başucunda.
Birgün, birgün………daha geçse de
Yaşlanmış bedenim
Ebediyette dinlense.
Ruhum seni bulsa
Bu yalnızlık bitse….
1 NİSAN 2002
ŞEBNEM EZİK
