Ya bu öfke ne olacak içimde ateş gibi böyle,
sonunda beni yakacak içimden çıkan başka bir benle.
Anlaşılması o kadar zormu,
yazdıklarım doğru söylediklerim yalan.
Peşinden koştuğum boş bir hayal gibi,
beni korkularım karşısında maskesiz bırakan.
Ben isem eğer bu aynadaki yansımam,
tanıdığım bir yüzde tanımadığım bir adam.
Belirsizlikler içinde belli bir biçimde,
bir duygu var içimde var olmaya çalışan.
İşte ben seçenekleri beğenmeyip,
yeni çözüm yolları arayan.
Bildiklerimi saklayıp olmadıklarımı anlatan.
Dünyanın tersine daha hızlı koşarsam,
yeniden deneyebileceğini sanan bir salak ben.
Ve tüm bu trajediden avucumda kalan
biraz yalnızlık, çokça öfke, az da umut
belki diye rüyalarıma saçılan.
Kim olmadığını bilip,
kim olduğunu arayan bir insan ben.
Vezirin üzerine yürüyen intihar meyilli piyon.
