ılık bir İzmir gecesinde ilk kez dinliyorum yağmurun sesini
arap kızı camdan bakmıyor, bütün pencereler kapalı..
yağmur usulca çiseliyor yüreğime
lambalardan sanal yakamozlar yansıyor sokaklara.
fahişelerin adımları bozuyor sokak yakamozlarını.
yağmur raks edip cilveleşiyor boşluklarda.
aynı gök altında değiliz seninle, ama aynı gecedeyiz.
senin tepende ışıl ışıl bir dolunay,
benim gözlerimden yağmur çiseliyor.
şimdi kocaman bir ova düşün sevgili..
etrafı dağlarla çevrili
aklar giy ak tenine, saçlarını sal beline
tut çek beni ovanın orta yerine,
yağmur değmeli tenimizin her yerine..
tenin değmeli tenimin her yerine,
tenimiz değmeli ovanın her yerine
tenin tenime değdiğinde şimşekler çakarsa!
yağmur biriktir dudaklarında susamışlığıma..
yağmur biriktir dudaklarında yanmışlığıma
Usul usul sokulayım ılık nefesine
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
