Ya umutlar da biterse...
İnsanı hayata bağlayan o küçük mutluluklar...
O zaman saklar mıydın gözyaşlarını,
Çaresizce yok olan anıları...
Umutsuzluk içinde arar mıydın mutluluğu...
Veya sonu bilinen bir dünyada sonsuzluğu...
Kaybolan saniyeler ruhundan bir şeyler çalarken,
Direnir miydin inatla,göze alarak yokluğu...
Gülerek inen kar taneleri gibi,
Bekler miydin toprakla kavuşmayı...
Veya tutarsızca inen gözyaşı misali,
İzler miydin yüreğinin sevgiyle savaşını...
