Bu şehrin bağrından acılarımı,
korkularımı ve bütün manasızlığımı
yüklendim dağlarına.
Dağlarında güneş gibi yüzün...
Ürkek ceylanlar koşar yüreğinin derinliklerinde
ve suya kanar gözlerinde.
Temmuzdan kalan en son anımda;
elinde sigara,
duvar dibinde oturmuş halinle,
yüzünde aydınlık bir gülümsemeyle de güzeldin; ama
ben en çok seninle yanyana olabilme hallerini sevdim.
Şimdi uzaklardasın.
Yüreğimde tarifi yok bu hüznün,
her yanım hazan...
