Nasılsın diye sorma bana
Adını sen koy halimin
Çekinme
Usulca özlemedim de
Bilirim
Salacakta birer demli çay içelim
Şöyle verip sırtımızı ayrılığımıza
Yorgunluğumuz çekilsin bedenlerimizden,
Gün batımları gözlerimize
Ateşe sevdalı pervanelerin anlat bana
Eli kalem tutmaz papatyaları
Devşiremediğin nergisleri
Birde yol türküsü yaktınmı
Yare ulaşmadan düşülen
El değmez artık keyfimize
İnceden bir fasıl başlar martı kanatlarında
Belleğimin kuytu ormanlarında
Can verir kurşunlanmış ceylanlar
Dayanamaz bu şehir gelmişliğin kahrına
Üsküdar üzerimize çöker....
