] ]
Ruhumu varlığınla yıkadıkça
Benliğim sana taşıyor ey yaşam...
Terk-i diyar ediyor hüznümün nefesi
Mülteci bir umut doğuyor geceme
İklimi kurak düşlerimin
Mavi yelesinde rüzgar ekiyor çöl sızım
İnancımın hasatını toplarken güneşin ellerinden
Sızısı savrulmuş özet oluyorum yükleminden çıkıp
Eylül’e inat
Hazanın koynundan çalıyorum kendimi
Sorgular çivilendikçe yüreğime
Gözlerim zırhı oluyor sessizliğimin
Dün yaşamın uçurumunda kekemeyken korkularım
Şimdi kıyılarında sırılsıklam ben oluyorum
Umut işlendikçe hücrelerimin en kurak bağına
Atlasına gelin toprağına duvak olayım ey yaşam...
