saklı sözlerimiz düşmüş şehrin diline
zem edilir aşkı-ı memnu
suyum bir koyu dağ aranır
bir göle akarım ıssız
derinlenir
durulurum belki…
kırık bir dalın
kopar son lifi
tutunur kendi uçurumunda bana
bir yanılsama/da
delirir
dinlenirim belki…
göğsünde inciye sinmiş sanırım
bir dudak kiri
en güzel bakmalarına saklanıp
kıskanmayı bilmeyen
bir çocuk gibi
öğrenir
iğrenirim belki…
içi çürük üçten
sağarım aklı
ermez bilinç ama
dört
ölümdür belki...
Bürran Saka
]
