Benzemedi hiçbir ölüm birbirine..
Cahit Sıtkı benzetmesi üzerine,
Sayın, Kamuran Esene../
Kime..Ölüme../Kimden..Ölmeden..
Öldürülmeden..
Yazmak değil asla..yazgısını ölümün..
Ölüm ki, asker bavulu../düştükçe ansızın..
Dilinden sonsözün..
.......
Hepimize yeter bu aşk,
Durduğu yerde bakışların,
Durmadıkça ölüm,
Ben yazmadım ki ilk defa,
Oturup iki ayaktan kırık sedire,
Kumru öpüşlerini..
Yağmura karıştı kelimeler dudaklarımda,
Bilmediğim bir denizin rüzgarı,
Yüzümü sebepsiz okşadı,
Nefessiz yasakladı..
Işıklarını saydım kentin,
Hiç işim olmadı,
Allayıp pulladım aynada kalan gülüşlerini..
Bahçe kapısı,
Açık kaldı..
