Ardımda bıraktığımcefa dolu yıllardan sonra
Ümitlerimi kalbimden çıkarıp atmışım tahammülsüzlüğüm
şerlere
Dilleri yılan zehiri,gönlü ağı olanlara
Acırım yine bile,şerliği kudret sayanlara
Çalçene susmaz bir saniye cırt-lak
Zorla dinle,yoksa kulağına okkalı şak.!
Bıktım yıllarca ayva,erik,komposto,kak.!
Neydi zorum,sana bunlar mıydı hak..?
Yeme yedir,içme içir,öğünün tepik..
Bu hıyanete nankörlüğe sonunda,yeter dedik!
Herşeye rağmen doğru özümüzden taviz vermedik
Şerliğe cevabımız olmadı,ama yandık,hiç gülmedik.
11.11.1995.
Balıkesir.
