Susuz Aşkların Mirası
Işıkların körleştiği
Uçsuz ormanların koynunda,
Fırtınalı öpüşlerle
Ellerle dokunmadan
Toprak kokulu bedenlerde
Sevişmekti aydınlıklar
.
Geveze baltaların sesiyle
Tutunca yeşilin sancıları,
Döküldü kalplerin astarından
Bir bir bencillik yalanları
.
Ağaçları yaralı ormanda
Yaşlı köklerin ahlarıyla
İnlerken susuz bir aşk,
Kurumaya yüz tutmuş pınarlar
Kalan yarının mirası
.
29 Mart 2007
Nesrin Göçmen
