|sus|ma

etinin derin kıvrımlarını sarıp
en kuytuna kadar uzanan
o sâri yarayı dağlamadan
salt 8/9 luk tınılar
ve vücudun med cezirleri değil
dağınık yatağından kalan
terinin ıslağından boy alan
düşünce tomurcuğun için
artık susma,
tüm kızıl gelin|cikli| türküleri
ardındaki çıplak ayak seslerini
yalnızlığın tozu dumanıyla
dokuduğun al yeşilleri
koy yüreğine
gidenlere değmese de
acıyı |belle| yar yerine
topla yaşamı göğüslerine
ve yine haykır heybetle
Ben kadınım diye.