Bir aşk mabedinden sanki ayrılmış
Kaç kalbi üzecek sürgün gözlerin
Kâh ceylan kâh kumru... geçti yanımdan
Bir ümit vermedi bir gün gözlerin
Rengini bilmezdim bakışı nardı
Değdiği taş olsa tutar kanardı
Kirpiginde yaman bulutlar vardı
Fırtına öncesi durgun gözlerin
Karşımda büyülü şehirdir durur
Kirpigi değmeyen ırmaklar kurur
Bir tay gibi ardından koşturur
Nefessiz kaldığım yorgun gözlerin
Kalbimin içine sessizce aktı
Sonra alevlenecek kıvılcım çaktı
Beni denizde soluksuz bıraktı
Zıpkına benzeyen vurgun gözlerin
