başım dönüyor
oturmuşum boş kaldırımlar arasına
içimden süpürge darbeleri geçer
kömür karası
basılıyor üzerime, gitmesi için
aşk kokusu
değişmeyen gülüşle herhangi bir saatte
kalbimin aynasına
ritim tutuyor, bam telimden
kömür karası, sürmene
eriyor üzerimdeki aşk kırıntısı
yosun tutmuş yüreğime
üzerime basıp geçiyor
boş kaldırımlar
değişmeyen saatler
ritim kokusu
hepsi bu
evet hepsi bu
güneşin her doğuşuyla eriyor
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
