başım dönüyor
oturmuşum boş kaldırımlar arasına
içimden süpürge darbeleri geçer
kömür karası
basılıyor üzerime, gitmesi için
aşk kokusu
değişmeyen gülüşle herhangi bir saatte
kalbimin aynasına
ritim tutuyor, bam telimden
kömür karası, sürmene
eriyor üzerimdeki aşk kırıntısı
yosun tutmuş yüreğime
üzerime basıp geçiyor
boş kaldırımlar
değişmeyen saatler
ritim kokusu
hepsi bu
evet hepsi bu
güneşin her doğuşuyla eriyor
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
