Renkler türkü söylemeye başlayınca suda,
Derlenir cümle güzellik kuytuda.
Görenler, derler rengin renge cilvesi olmalı bu.
Bir masal güzeli,
Saçları ıslak peridir ebru...
Titrerken bedeni,
Bir asudelik yayılır etrafa.
Açılır envai çiçek tatlı bir masalda,
Anlatılır suda gülen ebruyla...
Renk rengi kıskandırır,
Başı döner suyun.
Su üryan, renk giyinik, cıvıl cıvıl oyun...
Yedi rengin cümbüşü, müjdesidir onun.
Tarifi zor sözle,
Görülmesi gerek ebrunun.
İşlenir özenle incelik, güzellik;
Adına ebru denir.
Cilve, işve söz yerine renkle söylenir.
Su tutuşur, renkler kaynar, haz ateşlenir.
Bir peri surettir o,
Hayallerden suya gelir...
Ankara,08.10.2008 İ.K
