bir sey var sarılışında..
yüreğin yüreğime aktı sımsıcak sanki.. öyle sıkı sardın ki kollarında, öyle büyük bir hüzündü ki sendeki bana kattım bir kısmını.. belki de ondan omuzlarım her zamankinden çok çöktü.. başın omzumda kalp atışlarını sezerek sustuklarını duydum, gözlerim kapalı gözyaşlarını gördüm..
bir şey var sarılışında..
öyle bir sarılış ki o tarif edemediğim.. öyle çok ki anımsattığı duygular.. sen sarıldığın an anne gibi yumuşacık, baba gibi huzurlu, unutmaya başladığım histeki dost gibi, abla gibi, kardeş gibi; severek, koklayarak, titreyerek, şefkatle içimdekini çözemeden şaşkınlıkla seni seyrederim.
bir şey var sarılışında..
sen sarıldın mı kararmaya yüz tutmuş tatlı hatıralar saçlarıma dokunan avuç içlerinde toplanir.. senin sarılışında ben ruhuma bir mum yakarım dilek tutmadan.. gözlerimi kapayıp gülümseyişimin sebebini her düşündüğümde senin sarılışın düşer aklıma, kıvılcımın ellerimi ısıtır..
bir şey var sarılışında..
hüzün de sevgi de mutluluk da tanımlamaya yetmez..
bir şey var sarılışında öyle çok ki... söz etmeye kıyamıyorum.
