Bir yumak yaparsın sevgiden ve onu aşka adarsın;
ne anlattığı mühim olmaz bazan,
zira anlattığın hep aşktır..
Biliyorum bebeğim,
Son değil bu arzu;
Yeniden doğmak isteyeceksin,
Büyümek için çıldırarak,
Tecrübesizliklerin, tecrübeler kazandıracak sana,
Hataların, hayatının en güzel anlamlarını oluşturacak..
Az üzülüp, çok sevinecek ya da çok üzülüp az sevineceksin..
Zaman zaman; deli gibi büyüttüğün bu yaşama sevincin, pişman edecek seni,
Orada ben devreye gireceğim; yazdıklarınım senin!..
Kitap dolusu, arşivlerce güncelerin..
Bebeğim;
İçinde biriktirdiğin; kimi zaman gözünde donan bir yaş, kimi zaman dilinden dönmüş bir dert, hüzün ve sevinç birikintilerin..
Hepsini yaz! Çünlü ancak o zaman yardım edebilirim sana..
Zira hayat paylaşmaktır.. Hayatı paylaşmak adına; Edebiyat bir aşktır..
Bebeğim;
Seni seviyorum..]
Büyümeni seyrediyorum, haylaz bir çocuk gibisin;
Nerede hata yapacağına ve nerede elinden tutmam gerektiğini kavrayamıyorum,
Ama seni izliyorum, yazdığın kadar..
Bir gün gelecek; bir sabah, uyanacaksın, terlemiş olacaksın ve ben baş ucunda bekliyor olacağım,
Elimde bir derece..
Kelimeler yetmeyince; Söz bitti.. Kapat gözlerini ve duy beni.. Tenindeyim; soluk-suz..
Ayfer YILMAZ
Martın 15' dediler, sorduğumda takvimi, meğer sende "hazan" başkaymış..
