bu hikaye burada bitmeyecek...
ikimizin de bildiği gibi
uzayıp gidecek...
yıkılan krallıkların
bağrış çağrış ölen insanların arasından
geçip geldiğim gibi;
aynı öyle bir ihanetle koşacağım yanına
pişmanlığın adını bile hatırlamadan...
biliyorsun
bitmeyecek...
--------------------------------------------------------------------------------
gözlerime kızgın yağlar sürerek,
ellerim üstünde yürüyüp dilensem de,
istediğinde söküp kalbimi yerinden,
ne var ne yok geleceğim
herşeyimi sana vereceğim;
ve bitmeyecek...
--------------------------------------------------------------------------------
Ishtar’ın kan denizinden
ya da uçurumlarından eskilerin
basarak yürüyerek ya da uçarak; bilmiyorum,
avuçlarımda dikenli teller
arkamda yanan şehirlerle geleceğim sana
biliyorsun...
bitmeyecek...
--------------------------------------------------------------------------------
kendi kalbime sapladığım bıçaklar,
üzerimde delik deşik bir zırh ve oklarla
bir defa dahi alayla da olsa
güldüğünü görebilmeye;
ellerimde kanlarla
yüzüne bakabilmeye geleceğim...
biliyorsun bitmeyecek...
--------------------------------------------------------------------------------
uğrunda sevdiğim, sevildiğim ya da ihanet ettiğim
ne varsa... ne kaldıysa... onları da heba edip yolunda,
biliyorsun,
bitmeyecek...
asla bilmeyecek de olsan...
bu hikaye burada bitmeyecek..
