Seni sonuncu baharım görmüştüm,
Daha doğrusu geç gelen,
İlk gelen...
Ama sonuncu baharım olan...
Oysa sen benim,
İlk, ama son baharım oldun!...
Sen, benim sonuncu karanlık ve soğuk...
...kara bir kışım oldun!...
Artık, ben geldiğinde bulduğun...
... o, yerde değilim bile.
Beni terk edip de,
İttiğin, kapkara karanlıklardayım.
Yalnız ve çaresiz,
Sonbaharım...
...Son karakışım...
İlk olmayan, ama...
...sonuncu yalnızlığım!...
Ben; artık, bulamayacağım senin peşindeyim...
Ben; artık, gözlerimdeki senle; sensizlikteyim...
04.01.2003 İstanbul 01.13
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
