Her gün düşünüyorum ,
Sabahları aklımdasın ...
Güne nasıl başlıyorsam her saatimde öyle geçiyor .
Sonra akşam oluyor ,
Senin serinden bir bölüm daha bitiyor .
Ferah bir mekan bulup oturuyorum .
Bir yanımda kahvem,bir yanımda kalem ve defterim .
Dudaklarımın arasında şu içmeyi beceremediğim sigara .
Diğer yandanda aklımda yine sen .
Bu günüde seninle kapatıyorum ,
Tıpkı sabah seninle başladığım gibi .
Bazende başa dönüp o deftere yazdıklarımı okuyorum .
Bir sayfasında sadece sen ...
Bir sayfasında sen ve ben ...
Bir sayfasındada sensizliği yaşayan sadece ben .
Kahvemden bir yudum daha alıp ,
Gökyüzündeki bir yıldızdan sadece bir dilek diliyorum .
O deftere beraber olduğumuz sayfaları bir kez daha eklemek istiyorum .
Şu içmeyi beceremediğim sigarayı beceriksizce son kez söndürmek istiyorum .
KİTAP İZLERİ
Öyle miymiş?
Şule Gürbüz
Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku
