Şimdi yoksun. Uzaktasın..
Kulaklarım o her sabah beni uyandırdığın sese muhtaç şimdi. O merakla gittiğim, gördüğüm, yaptığım, ettiğim her yeri her şeyi dinlemeye hazır seni özlüyorum.
O asabi tavırlarıma sabırla karşılık veren seni özlüyorum. Uzak değilsin belki ama sana istediğim an uzanamayan ellerimi bir yerlere sığdıramıyorum.
Her şey içimde patlıyor; sevinçler, kederler, kaygılar...
Kimse yerini tutmuyor.
Olmuyor işte; diyeceksin kocaman oldun ne bu çocukça yalnızlık.
Bu yalnızlık değil gül yüreklim, sensizliğe alışamamanın sitemi her boşlukta beni saran.YOKSUN ŞİMDİ İŞTE İÇİM YANIYOR...
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
