Şiir mi arasın sen bu kitapta;
Umuda sevince yelken açacak…
Buhran ve bela varken hesapta,
Var mı işkenceden söz daha sıcak?
Şiir: Sonsuz bir buhranın ışığı,
Işık ki puslanmış, ışık ki cılız.
Adı şair olan; ‘bela aşığı’
Ancak gam ve işkenceden alır hız.
Belalar yüklenen sefil ruhuma,
Patlasın ruhumda büyük bir volkan.
Çatlayan umudum dursun doğuma,
Bir şiir boy versin; kelimeler kan...
Hece hece ruhumun resmini çizdim.
‘İnleyen, sızlayan bir sulu gözün’
Şairlikten önce silik bir gizdim,
Şimdi müptelasıyım yakıcı hüznün.
