Karanlıkta bütün cizgiler dağınıktı.
Elle oluşturulmuştu
Duvarlar,
Parkeler,
Elektrik direkleri.
Kablolu hayatlardı
İçimizde parlayan
Sinyaller,
Antenler,
Algılar.
Silik bahçenin, soluk yüzünde
Titreyen ağaçtı,
Yapraktı,
Damardı,
Solgun,akışkan
Bu yer yüzü kalabalığı
Kaybederdi gülüşlerden
Tüm sevgileri.
Sevgiler duaya muhtaçtı.
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
