koridorun alaca ışığının
karanlıkta saklanan sineğini
masanın ayaklarındaki toynağı
kartonumsu hışırtılart'la sırtını verişin o garip döşeğe
kenarlarımızda belirsiz gölgelerin
aralıklı ışıklarında yansıyan
oyunlarıyla okşandığını
serin bir tebessüm ile izlemiştim
eşyaların sıcak dostluklarını
herşeyin içinde bizi kucaklamalarını
hatta başımın üstünde
ablukasıyla senin gövdene yaklaştıran
somyanın tellerine bağlanmış
iki sevda sözcüğünün
buluşup hafif bir buğday teninde
salınışı yumuşak meltemlerle
o derin uykuyu saadetin tüm ayrıntılarında hissettirmiş'di
boyutun içinde bir şiirselliği
anlatmanın faydasız gümanında
diyebilirim'ki
belki
artık gövdemizin yokluğunda
yol alan rüya dokunuşlarıydı
imgenin sustuğu karmaşanın bir adım ötesinde
samimi ruhların seviştiğini
gözyaşlarının tuzunda anlamıştım
tozutmadan ve karıştırmadan fazla
uzayan bu teraneyi
faslın son nüsasına işlerken
beni terk etmeyen bu derin sevdama'da
sonsuz teşekürler ederim.
