kederler pusu kurmuş vuslat sokaklarında
en çok cananı sevmiş, cana hep darılmışız
mertlik serde kalmamış, bozulmuş yol divanda
dışta sağlam görünüp içerden yıkılmışız...
nefes kursakta kalmış, arzu dik yokuşlarda
yare haber götüren selam eksik kuşlarda
baharı kaçırıpta zemheri de kışlarda
Nemrut Dağın başına çıkarken yorulmuşuz...
sevda deli devranda akar, gider, durur
deli gönül uslanmaz akıntıya dek yürür
mert olanı, adamı gelip sineden vurur
namerde rastlayıp hep sırttan vurulmuşuz...
