Sessizliği duyabilmek için mavi-beyaz dalgaların ağlaştığı bir sahilde; yalnız bir martı ve sen olacaksın. Gözlerin turkuvaz rengine boyarken denizi, ellerini saklayacaksın. Vahşi bir uğultu sessizliğin ıslığını bölerken, gri bulutlara saracaksın yüreğini. Başında esen o kavak yellerini hiç duymayacaksın.
Avuçlarında tuttuğun su hışırdarken, yüreğimin sesini duyacaksın. Sıcaklığım terletirken avuçlarını, baharın habercisi serçeler gibi titreyeceksin. Yalnızlık ve ayaz hiç bu kadar seni ısıtmayacak. Akşamın ılık dokunuşlarını yüzünde duyarken, içini döven sessiz dalgalarla uyuyacaksın.
Sessizliğin doruğunda, kara bir leke olacaksın; korkma! Duygularım seni bir bulut gibi sarıp, sarmalayacak. Bulutlar okşarken tenini, dudaklarımın yakıcılığında ısınacaksın. Bırakacaksın kar bulutu altında ansızın patlayan bir çığ gibi kendini.
Her susuşum, sudaki izlerini silerken; bensizliğe ağlayacak, sessizliğe güleceksin. Ve yeniden başlamak için her şeye, yüreğimin tuşlarına kirpiklerinle dokunacaksın. Bir martı katili gibi sessiz denize yürüyeceksin. Süzülüp üstüme düşen, o yağmur bulutundan yalnızca yaralı bir martı değil, sen de olacaksın.
İtiraf ediyorum...
Ben senin geçmişin,
Sense benim geleceğim olacaksın! ..
ömer akşahan
