Hasrettim evet en çok ihtiyaç duyduğum
Bu uğurda, onu aramaktan kaybolduğum
Yıldızlarla konuştuğum, geceye anlattığım
Bir sevdam vardı, uzaklarda umutlandığım
Nazlanmayı sevmeyendi, sanki bir erendi
Himmet için dirliğini feda eden bir zahitti
Rızayıbariyi bilen, vebalden çok çekinendi
Kendi adına çileyi seçen en naif bir kişilikti
Bu durum karşısında çaresiz kalıyordum
Hiçbir haklı gerekçeyi pek bulamıyordum
Yalnız seviyorum demekle oyalanıyordum
Kendi halime acıyordum hazanı yaşıyordum
Ne söyleye bilirdim ki, sevgi kuşatmayınca
Her bir tarafını iyice sarmayınca, anmayınca
Vicdanın sesiyle hem halinde kalıp yorulunca
Sessizliğin en nedametli esrarında tek kalınca
