Sessizce...
Sessizce...
Hava çok soğuk
Buz kesmiş sokaklar
Sözlerim bile üşüyor
Sussam olmaz mı?
Konuşmaya takatim yok
Uyumak istiyorum
Ve birkaç asır uyanmamak
Kalbinin kuyusunda Yusuf olsaydım
Kuraklığına yağmur olup yağacaktım
Sessizce buza çalan yüreğine inat
_________...
Ve bir el olUP dokunsaydın
Gönlümün ağırlık merkezinde ki sana
Çekip alsaydın kalbimdeki seni
Zaman su misali akıp gitmeden
Ellerimizden
Unuttursaydın geçmişi
__________
Hangi düş yaralanır ki gerçekte
Taş olsa çatlardı bunca sızıya
Kalp işte ancak acıyor sessizce
Umutsuz aşkının arsızıya
Şiirleri dilimden esirgeyip
Gözlerinde susuyorum sevgili
Sözlerimden d/üşüyorum
Kimsesizliğe
Yokluğunun harflerine sarmalayıp
Kundakladım hüzünlerimi
Sessizliğin soluk kesen yalnızlığındayım...
İşit beni
DAYANMIYOR YÜREĞİM BU SESSİZ SENSİZLİĞE
...
Rasim Yılmaz
