Avuçlarında kuru yaprak parçası gibi
tutmuştun beni,
Sımsıkı tutarsan ufalanacak
bırakırsan avuçlarından uçup gidecek gibi,
öylece bakıyordum sana derin, kederli
teninde hissettin buruşuk liğme liğme bedenimi
acıdın, yumdun gözlerini ve bıraktın.
Gittin, ardında yanlızlığım ve ben,
bittim ama aklımda hep giderken ki izlerin,
vazgeçişlerim, nerdee dünyaya hükmedişlerim,
yoktun, artık ne sen ne ben ne de seslenişlerin.
