] ]
Merhaba
Bir serseri yaprak gibi kayıp gidiyorum nehrin üzerinden, yalnızlığım çoktan terketmiş beni, belki ben artık yapayalnız bile değilim. artık takmıyorum hiçbir şeyi kafama yada olmayan kafama. artık kaygılanmıyorum hiçbir şeyden kaygılanacak bir şey de kalmadı.
yitirmişligin garip tebessümünü hissediyorum ruhumda, haytımı yitirdim vede benliğimi
dün sokakta kaybettim hayallerimi ve buğün yalnızlığım terketti beni. artık soluklarım apansız çıkıveriyor döşümdem ve soluğumu ısıtmak için avuçlarımda ovuyorum. ve ben galiba ölüyorum ne kaldı yaşama dair bende ki artık artık yaşamaya değecek. serseri bir hayat sürdüm ve şimdi pervasızca akan serseri bir nehirde kayıp giden bir yaprak misali dibe batmayı bekliyorum.
sokaklar anlamını yitirmiş müziksesleri bir anlam bile taşımıyor artık
"şimdi uzaklardasın gönül hicranla doldu" artık bunu bile duyamıyorum galiba kulaklarımda beni terketti, kimbilir birazdan benliğimde beni terkedecek ve sonra ruhum derken koca bir kadavra olacam meslektaşlarım için.
dedim ya serseri bir mayın gibi geziyorken hayatta, şimdi hayat serseri bir mayın gibi geziyor içimde bir yerlerde
Dr. Veysel GÖZÜOĞLU
