SEREFE
aci bir sarapla ugurladim kendime sakladigim
herkesden sakindigim cocuklugumu
buruk ayrildik...
''ellerin titriyor'' dedi masumca,
sakladim.
cocuk ruhum bakti gozlerime ve tuttu ellerimden
''saklama'' dedi...
''sen belki aynaya bakmayi biraktin
gozlerinden kacirmak icin kendini,
ya cok acidi canin ya sen cok acittin.
kucuk yaralara aglarken sokaklarda
ask sandigimiz dertlere kabuk baglarken beraber
caresizligi de ogrendik.
sonra...
sonra bir sabah kimsesizlgin ne oldugunu
aslinda acinin bununda olmadigini
kendinden vermek oldunu,
baskasini memnun etmek icin
gozlerinden, gulusunden, ruhundan
silmek oldugunu ogrendik
masum cocuklugumuzu.''
aci bir sarapla ayrildim cocuklugumdan
memnun etmek icin herkesi
ve iste buyudum.
kadehim tum benden memnun olanlara, oldurdugunuz cocukluguma,
gulusumdeki sahtelige, size, beni gostermeyen aynalara
iyiki varsiniz...
SEREFE...
