Zaman kendini doğurur sensizliğe çıkan sokaklarda
Yabancı gölgeler öper telaşlı adımlarımı nefes nefese
Yağmursuz kalır kaldırımlar kurşuniyse gözyaşları avuçlarında
Gülüşü olmayan hüzün cemresi düşer elindeki gülün dikenlerine
Çığlık çığlığa rüyanın yalanları ölümü tadar zamanın dudaklarında
Bitimsiz ve ışık-gölge oyunları yansır perdesi olmayan gözlerine.
