Sen, son zamanların son tadı;
eskiyen güneşin son ışığı,
bir küçük sarı çiçek çimen içinde
çimen ki bir avuç,
betonlar içinde...
Ben buz iken
sen tuz,
ben erirken senle, sen hiç değişmeyen.
Soğuk içimde sıcak, tadı hiç değişmeyen.
Hayat ki tek adı sen,
sen ve yine sen...REİS
