Sen İstanbuldasın ben Ankarada
Özledim çayımda gülen gamzeni
Yüreğimse lif lif iki arada
Böyle cenderede bırakma beni
Çayıma ıtır ol gel yine bir gün
Meserret dağıtsın ak parmakların
Tek tebessümünle bitsin bu sürgün
Coşkusu ellerin tüm ırmakların.
Bereket dağından düşen çığ aşkın
Bulutlar haz ile bahseder senden
Yüreğim sevdana ömür boyu kın
Kaybetme bir katre olsun neşenden.
Ankara hasretin kalesi oldu
İndi yamaçlara sensiz ilkbahar
Erguvanlar açtı çiğdemler soldu
İstanbul mahreçli sinedeki har.
Sen İstanbuldasın ben Ankarada
Şimdi gönül hasret kilimi dokur
Dahlin var sinemde tüten yarada
Hâlime turnalar mersiye okur.
Gönül defterinin her sayfası sır
Adını işledim şiirlerimle
Her baktığım yönde gözlerin ışır
Seni söyler güller sözcükle imle.
Ankara,24.05.2011 İ.K
