kim susar ki!
ne konuşmaz ki!
herşey hakırarak
konuşuyor
sadece dinle!
ayak sesleri
gidiyor bir adam gelirken bir yerlere
bir bebek ağlıyor çığlık çığlığa
yeni doğmuş karnı aç altı pis
yağmur var pencerende
sonbahardasın
başka bahar çiçekler açmış ağaçlarda
bu da baharın ilki biliyorsun
gençten biri elinde kırmızı güller
aşık ya aşka resim
elleri ceplerinde birinin çakıl taşlarını tekmelemekte
sıkıntılarda içinden oflar çekiyor
beriki lunaparktan geçiyor çocukluğunda belki
gözleri ışıl ışıl
fırtınalar yaklaşmakta ufuklar gri bulutlar
bilmem kaç km uzakta sessiz şimşekler çakmakta
bir anne ağıtsız ağlamalarda
görüyor musun
sarılmış bir er resmine
ölüm bu duyuyor musun
yığınla gerçek
sessiz konuşuyor
her şekil-renk
herkes
her şey
hissederek duyumsa
mesela beni
duyuyor musun
