yoruldum
aşka sarılmış yoruldum
yaşamaya
yaşanmaya
yoruldum
hep ıkınmalarla geliyor
bana sevda
gül gül(süz) dikenleriyle
kırılmalar
tekdüzelikler
ağlamalar
yapay gülmeleriyle
heceliyor yaşam
yoruldum
çok yoruldum
daha
çiçek açsa ağaç
meyvesi düşünülüyor
hesapsız oysa
neden(siz)
yağıyor yağmur
varoluşta doğa
yorulmamış
asırlar dedikleri de
yalan
ne çok olur-olmaz
kural koymuş
şu insan
elhasıl
yaşayamadan
ben
yaşamayan
insanlığa
yoruldum
*kalemi gönülden mürekkepli kadının günlüğünden
06.05.2005 İst.
