Şimdi neredesin diye sormam anlamsız
Benden çok uzaklara düşmüşken...
Önemi mi var yar! Mesken tuttuğun gönüllerin
Yasa boğulmuş, bedel ödettiğin yüreğim için.
Hayalin gözlerimden gitmiyorken
Ve ben senden geçmiyor, sen bende bitmiyorken
Nefes aldığını bilmek yetiyor sevdiğim
Ellerin başkalarının belindeyken...
Sürgün yemiş gönül, inanmaz ayrılığa
Ne ışıklar ne de sigaram söner sensiz
Vurgundur her cümlen, kulağımda çınlayan
Özlemle prangalanmış kader, ağlamaya bir türlü doyamayan...
Elif Battal ] ]
