Özgür bıraktım,
O minik kuşları.
Boş artık sarı kafes,
Sessiz dünya,
Çınlatmıyor ötüşleri odaları.
Kimbilir şimdi hangi ağacın,
Hangi dalında aşk şarkıları söylüyorlardır?
Hangi buluta kur yapıp
Ulaşmaya çalışıyorlardır?...
Ya da hangi avcı bekliyor onları?
Minik yürekleri paramparça...
Peki ya diğerleri?
Alacaklar mı onları aralarına?
Saracaklar mı kanatlarıyla?
Onlar kafese alışkınken,
Bu dünya kocaman...
Ellerinden alındı mı?
Küçücük dünyaları,
Küçük ötüşleri...
Yalan dünya,
Yalan özgürlük,
Yalan hayatlar...
Her şey boyalı bir tablo,
Maskeler düşüyor!
Gerçek?
Yalanların ardında!
Son kuş,
Hala kış uykusunda...
Vurulması çok yakın,
Avcılar pusuda...
KİTAP İZLERİ
İyilik
Şebnem İşigüzel
Bir Yalancının Son İtirafları: Şebnem İşigüzel’in “İyilik” Romanında Parçalanan Bir Hayat Şebnem İşigüzel, çağdaş Türk edebiyatının en cesur seslerinden biri olarak, okuru her zaman rahatsız
İncelemeyi Oku
