gözlerinden adını okuyabiliyordum
adını gözlerinden aldım
bakamadım ellerinde saklı tutulan vahye
bir rüya hafiften bir titreme
sonra hiç konuşmadı
gözleri de konuşmadı
sus ve dinleme beni
dönsün derken dünya
kendime sarmaladım
ellerimden birini aldın
diğeriyle günah işledim
aşk dedi başka da konuşmadı
başkaydı elleri
gözleri başka
sadece şehri güzel bir kahpeydi
sus ve dinleme beni
bu şehir konuşturur seni
gelen vahye inanmasaydım
kulaklarımı tıkasaydım yağmura
bir şarkıya umutlanır
ve şehir susardı
şarkı da ya da akşamda kalmadı bir kadın
kadın şehre karşı karşına alıp beni
teninde beni gezdirip şehirde gezen kadın
şehir kadında büyür kadın şiirde
şiir eğer dudak varsa şairini unutur
unuttum ben şiirimi
oyunda tut beni
]
